Ayrilik Düştü Payimiza çok acı yükledik omuzlarımıza gözlerimizdeki yaş suskun bakışlarımızda boğuldu hep bundandır gülüşlerimizdeki kırılganlık
aşka kuşandığımız silahlar elimizde patladı güneş yüzünü ağartırken akşamlarda ötüşü güzel bir kuş konamadı mayınlanmış yüreğimize acıdık çok acıdık imbikten süzülürken yalnızlığımıza giydirdiğimiz hüzün
sen şimdi geceyi yırtıp yıldız giyinmek istiyorsun
ben gözlerimde donmuş yıldızlar ölü yakamozlara kulaç atıyorum hiçbir derinliğin ayrılık acısından daha derin olmadığı sularda
iki kişilik hikâyede ayrılık düştü payımıza
kesişen bir noktası kalmıyor hayatımızın kırılgan kalplerimiz sulusepken yağışlarda birbirine karışsa da
bilseydik bir ağaçtaki orman yalnızlığını susmazdık böyle ağlardık yalnızlığı iki gözümüz iki çeşme
Öyle bir aşk yaşadım ki Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de. Bazıları seyrederken hayatı en önden,
Kendime bir sahne buldum oynadım Öyle bir rol vermişler ki, Okudum okudum anlamadım. Kendi kendime konuştum bazen evimde, Hem kızdım hem güldüm halime, Sonra dedim ki “söz ver kendine” Denizleri seviyorsan,dalgaları da seveceksin
Sevilmek istiyorsan,önce sevmeyi bileceksin
Uçmayı seviyorsan,düşmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsan,yalnızca hayatı seyredersin.
Öyle bir hayat yaşadım ki, Son yolculukları erken tanıdım Öyle çok değerliymiş ki zaman Hep acele etmem bundan, anladım